lunes, 18 de febrero de 2013

PORQUÉ VIVIMOS A GOLPES....

Así terminaba la última entrega de Memorandum de Nada. Jacobo, sentado en su sofá, acariciaba la guitarra para acompañarse mientras intentaba emular a Paco Ibáñez...

"Porqué vivimos a golpes, porqué apenas si nos dejan decir que somos quien somos.
Nuestros cantares no pueden ser sin pecado un adorno. Estamos tocando el fondo".

Han sido meses de silencio. ¿Razones? Muchas y de diversa índole. La zozobra se apoderó de mi y me bloqueé. Hiciera lo que hiciera estaba mal para algunos. Nunca me ha preocupado la opinión de determinadas personas. Prueba de ello es la existencia de este blog y su contenido. Pero si hubo quienes yo consideraba parte de mi mismo, portagonistas de la historia....Almas por las que habría dado más de lo que di y me juzgaron sin medida.

No recupero el blog para volver a dar explicaciones de algo que se escapó de mis manos porqué nunca estuvo en ellas. Solo intento explicaros las causas de un silencio tan prolongado como innecesario.

MEMORANDUM DE NADA es algo que ya está escrito. Buena parte de la historia la tenéis aquí. El resto está en mis apuntes, en mi mente, en mis dedos. Y no hay razón alguna que me de motivos para no seguir con su publicación. Nada es eterno, ni siquiera el silencio.

En unos días publicaré la siguiente entrega. Os lo haré saber a través de Facebook, Twiter y HuffingtonPost.

MEMORANDUM DE NADA ES NUESTRO RELATO Y OS PERTENECE.

 

12 comentarios:

  1. Nos alegra que vuelvas. Un beso desde Barakaldo. Zorionak.

    ResponderEliminar
  2. Espero que sigas con la misma claridad
    A quien le duela que se joda

    ResponderEliminar
  3. bieeeeeen,me alegro de que viboras y cobras tengan insonnio otra vez

    ResponderEliminar
  4. Me alegra mucho tu regreso Ya crei que te habías rendido pero no afortunadamente estas otra vez con nosotros. Las cosas estan cada dia peor y si tu le llamas galera la que te escribe le llama tortura Cada dia hay mas violetas. Estoy harta y te hecho de menos

    ResponderEliminar
  5. Por fin una buena noticia, leerte me ayudaba a entender muchas cosas
    La que te apoya siempre

    ResponderEliminar
  6. Veo que sigues arrasando en Huffington. Aunque no sepas de nosotros te seguimos. Esperamos que vuelvas a ser el hombre que conocimos y por el que intentamos mover a Autoclub Mutua. Te queremos

    ResponderEliminar
  7. Un día nos dijiste que la identidad no se vende ni se esconde. Saber que vas a continuar con tu libro nos confirma que has sabido cerrar heridas. Esas personas que decían quererte un dia volverán a hacerlo.
    Paula.

    ResponderEliminar
  8. Este comentario ha sido eliminado por el autor.

    ResponderEliminar
  9. Ets un home con cal. Estic content al veure que t'has refet i ja tens la força necessaria per ser tu mateix. Si un día vols que seguim remenant podem fer-ho. La campanya va ser molt bona. La gent t'estima. Nosaltres també.
    Joan

    ResponderEliminar
  10. ME ALEGRA SABER QUE TIENES FUERZA PRA SEGUIR OLE TUS WEBS

    ResponderEliminar
  11. SABIA QUE NO TE QUEDARÍAS EN PUNTO MUERTO. TUS 400 SEGUIDORES DE HUFF NO PODÍAMOS CREERLO. FUERZA, JAIME.
    LAURA DE HUFF.

    ResponderEliminar